Fotografia cyfrowa

1. Matryca światłoczuła
Matryca (przetwornik) to układ wielu elementów światłoczułych przetwarzających padający przez obiektyw obraz na sygnał elektryczny, stosowany w aparatach cyfrowych. Jest to płytka krzemowa, zawierająca elementy światłoczułe (w każdym elemencie światłoczułym znajduje się fotodioda odpowiedzialna za mierzenie natężenia światła), pokryte filtrem CFA (ang. Color Filter Array) w celu rejestracji kolorów. Ponadto matryca światłoczuła pokrywana jest specjalnym zestawem filtrów odcinających fale światła podczerwonego.

2. Typy aparatów
a) kompaktowe
Aparat kompaktowy, potocznie kompakt (ang. compact camera) – typ popularnego aparatu fotograficznego o niewielkich rozmiarach, zwartej budowie i uproszczonej obsłudze. Jest on najczęściej wyposażony w niewymienny obiektyw stałoogniskowy lub zmiennoogniskowy.
W kompaktach klasycznych celownik umieszczony był nad obiektywem, co powodowało występowanie zjawiska paralaksy. Segment kompaktów z czasem wypełniły kompakty cyfrowe, pozbawione wizjera, wyposażone w duży, czytelny ekran LCD, na który przekazywany jest obraz wprost z obiektywu, i zapisujące zdjęcia na kartach pamięci.

b) lustrzanki
Lustrzanka – aparat fotograficzny wyposażony w lustro i matówkę. Zadaniem zespołu lustra i matówki jest dokładna prezentacja bieżącego kadru. Rozwiązanie takie ma znaczenie przy precyzyjnym nastawianiu odległości fotografowania, ocenianiu głębi ostrości, ocenie aberracji optycznych, jak również przy prawidłowym kadrowaniu obiektów nieodległych. Sprzyja również kompozycji kadru, ocenie proporcji oświetlenia itp.
Ze względu na liczbę obiektywów:
- jednoobiektywowe,
- dwuobiektywowe.
Ze względu na rodzaj materiału światłoczułego:
- cyfrowe,
- klasyczne

Fotografia analogowa

1. Definicja
Pojęcie które zaczęło funkcjonować dla odróżnienia fotografii, korzystając z aparatu fotograficznego, który obraz rejestruje na błonie światłoczułej, od fotografii cyfrowej. W fotografii analogowej w wyniku procesów fizyko-chemicznych taki utajony obraz analogowy zostaje wywołany i utrwalony. Poprzez optyczne powiększanie może być przeniesiony na światłoczuły papier fotograficzny, gdzie także w wyniku procesów fizyczno-chemicznych zostaje wywołany i utrwalony.

2. Budowa aparatu analogicznego

Aparat analogiczny :

- przesłona

- pierścień ustawienia ostrości

- pierścień przestronny

- dźwignia przesuwu

- wyzwalacz migawki

- nastawa migawki

- pryzmat pentagonialny

- celownik

- dźwignia zwijania filmu

- film

- kaseta filmu

- migawka

- obiektyw

3. Aberracja sferyczna i chromatyczna

Aberracja sferyczna – cecha soczewki, układu optycznego lub zwierciadła sferycznego polegająca na odmiennych długościach ogniskowania promieni świetlnych ze względu na ich położenie pomiędzy środkiem a brzegiem urządzenia optycznego – im bardziej punkt przejścia światła zbliża się ku brzegowi urządzenia (czyli oddala od jego osi optycznej), tym bardziej załamują się promienie świetlne.

Aberracja chromatyczna, chromatyzm – cecha soczewki lub układu optycznego wynikająca z różnych odległości ogniskowania (ze względu na różną wartość współczynnika załamania) dla poszczególnych barw widmowych światła (różnych długości fali światła). W rezultacie występuje rozszczepienie światła, które widoczne jest na granicach kontrastowych obszarów pod postacią kolorowej obwódki.

4. Materiały światłoczułe

Materiał światłoczuły, materiał fotograficzny – ogólne pojęcie oznaczające wszystkie wyroby wykazujące wrażliwość na światło, które są wykorzystywane w różnorodnych procesach fotograficznych. Należą do nich zarówno materiały wrażliwe na światło widzialne, jak również na bliską podczerwień i ultrafiolet.

Zasadniczy podział materiałów fotograficznych, to materiały pozytywowe lub negatywowe, oraz materiały monochromatyczne (najczęściej czarno-białe) lub kolorowe. Osobnym materiałem światłoczułym są matryce cyfrowe mogące rejestrować zarówno światło widzialne, jak i niewidoczne ludzkim okiem.
5. Negatyw, pozytyw
Negatyw – odwrotność pozytywu, czyli oryginału. Popularna nazwa błony fotograficznej negatywowej.
W kopiowaniu brył negatyw jest symetrycznym odciśnięciem oryginału, czyli matrycą.
W fotografii monochromatycznej jest przeciwieństwem jasności tonów z uwzględnieniem pełnej skali dynamiki nośnika (np. dla jasnego obrazu negatyw będzie ciemny, a nie tylko „odwrócony”).
W fotografii kolorowej jest tym samym, co w monochromatycznej, lecz dodatkowo barwy są zamienione na barwy dopełniające.

Pozytyw – odwrotność negatywu. W filmie, pozytywowa kopia pokazowa filmu na błonie fotograficznej do wyświetlania w kinie.
W fotografii, pozytyw jest obrazem fotograficznym odwzorowującym prawidłowo (zgodnie z rzeczywistością) obraz istniejący w naturze, a mówiąc dokładniej: odzwierciedla wprost proporcjonalnie różnice pomiędzy jasnością i barwą poszczególnych miejsc w fotografowanym obrazie.

Kamera otworkowa

Camera obscura jest to zamknięte pudełko lub pomieszczenie, do którego wnętrza światło dostaje się przez niewielki otworek. Stąd też pochodzi łacińska nazwa camera obscura, czyli zaciemniony pokój. Obraz w kamerze otworkowej powstaje na zasadzie przecięcia się promieni biegnących od przedmiotu, które tworzą na materiale światłoczułym krążki. Wielkość ich zależy od średnicy otworka i od odległości w jakiej umieszczony jest materiał światłoczuły. Natomiast w kamerze z obiektywem szklanym promienie od przedmiotu załamują się i skupiają tworząc punkty. Historia camera obscura sięga starożytnego Egiptu. Podobno kapłani Amona boga Ra - boga słońca, za panowania Anenhotepa III znali już sposób utrwalania obrazu z ciemni optycznej. Tę hipotezę ogłosił w 1928 roku McCarter. Odczytał to ze staroegipskich papirusów, które niestety zaginęły po jego śmierci. Hipoteza ta nie została potwierdzona do dnia dzisiejszego. W V wieku pne Polignot z Tazos próbował za pomocą camera obscura rozwiązać zagadnienia perspektywiczne. W tym samym wieku Apolodoros zajmował się modelunkiem światłocieniowym. W dalekich Chinach filozof Mo-Ti (Mo-Tzu) (470-331 r. pne) opisał kamerę otworkową a także przy jej pomocy prowadził obserwację. Antyczni Grecy zwracali również uwagę na zjawisko załamania światła, jednak nie potrafili go opisać. Brakowało im odpowiednich pojęć matematycznych i filozoficznych. Dopiero Platon (427 - 347 r. pne) w "Państwie" używa przykładu jaskini do metaforycznego opisu ciemni optycznej. Długa i pełna zawiłości jest także historia wiedzy o widzeniu. Przez długi czas sądzono, że proces widzenia polega na tym, że niewidzialne "promienie wzroku" wychodzą z oka a po natrafieniu na przedmiot i odbiciu powracają do niego. Arystoteles (384 - 322 r. pne) wątpił w teorię promieni zauważając, że zgodnie z nią powinniśmy widzieć równie dobrze w nocy. Dokonywał doświadczeń z promieniami świetlnymi przechodzącymi przez kwadratowy otwór. Najsławniejszym arabskim uczonym zajmującym się optyką był Abu Ali Hassan Ibn al-Haitham zwany w Europie Al-Hazen (965 - 1040 r.).

Budowa komputera PC

Jednostka centralna :
- obudowa, zasilacz
- płyta główna
- mikroprocesor
- pamięć RAM
- karta grafiki
- porty
- twardy dysk
- napęd dysków optycznych
Urządzenia peryferyjne :
- monitor
- klawiatura
- mysz
- drukarka
- router
- joystick

Jednostka systemowa - zwana też centralną lub komputerem, zasadnicza część zestawu komputerowego zawierająca najważniejsze elementy składniowe komputera, zawarte we wspólnej budowie. W zależności od konstrukcji danego typu komputera, zawiera : zasilacz, płytę główną z procesorem, pamięć operacyjną RAM oraz porty do komunikacji z pozostałymi składnikami zestawu komputerowego, w skład jednostki centralnej mogą wchodzić również dalsze jak składniki jak dysk twardy, karty rozszerzeń itd.

Płyta Główna - podstawowy komponent systemu komputerowego. Stanowi podstawę, do której podłącza się wszystkie inne części jednostki centralnej komputera, takie jak procesor, pamięci, karty rozszerzeń (poprzez gniazda rozszerzeń). Poprzez płytę główną urządzenia te komunikują się między sobą. Od parametrów płyty głównej w dużej mierze zależy wydajność całego systemu komputerowego.

Procesor - układ scalony będący częścią komputera. Wykonuje on elementarne instrukcje programów takie jak np. podstawowe instrukcje matematyczne czy kopiowania danych. Procesory mogą się od siebie znacznie różnić, między innymi architekturą (RISC albo CISC), ilością przetwarzanych jednocześnie bitów albo częstotliwością taktowania. Do najważniejszych producentów procesorów należą Intel oraz AMD. Standardem są procesory dwurdzeniowe np. Intel Core 2 Duo, AMD Athlon X2.

Pamięć RAM - jest to podstawowy rodzaj pamięci cyfrowej zwany też pamięcią użytkownika lub pamięcią o dostępie swobodnym. W pamięci RAM przechowywane są aktualnie wykonywane programy i dane dla tych programów oraz wyniki ich pracy. Zawartość większości pamięci RAM jest tracona w momencie zaniku napięcia zasilania. Pamięć RAM jest stosowana głównie jako pamięć operacyjna komputera, jako pamięć niektórych komponentów (procesorów specjalizowanych) komputera (np. kart graficznych, dźwiękowych, itp.)

Dysk Twardy - element komputera służący do trwałego przechowywania danych. Standardem są dyski o pojemności 160GB-250GB. Występują 2 rodzaje dysków: IDE(ATA) oraz nowszy standard SATA.

Karta Graficzna - urządzenie odpowiedzialne za wyświetlanie grafiki na naszym monitorze. Najbardziej popularnymi producentami chipsetów kart graficznych są ATI (rodzina Radeon), oraz NVIDIA (rodzina GeForce). Karty mogą być zintegrowane w płycie głównej oraz dołączane poprzez gniazda rozszerzeń (AGP, PCI-Express).

Karta Dźwiękowa - umożliwia rejestrację, przetwarzanie i odtwarzanie dźwięku. Występują karty zintegrowane w płytę główną jak i zarówno dołączane przez gniazda rozszerzeń.

Karta Sieciowa - służy do wymiany informacji między komputerem a siecią, do której jest podłączony. Istnieją karty wbudowane w płytę główną jak i zarówno dołączane przez karty rozszerzeń. Karta może być przewodowa (kabel RJ-45) oraz bezprzewodowa    (Wi-Fi). Notebooki (komputery przenośne) najczęściej wyposażone są w karty bezprzewodowe.

Modem - generują wprost impulsy elektryczne, które przesyłane są bezpośrednio do kabla telefonicznego bez pośrednictwa jakichkolwiek głośników i mikrofonów. Modemy mogą być zewnętrzne jak i zarówno wewnętrzne.

Zasilacz - element odpowiadający za dostarczenie potrzebnej energii do każdego podzespołu naszego komputera. Do pracy biurowej zadowolimy się zasilaczem o mocy 350W, natomiast do gier przyda nam się co najmniej 400W.

Urządzenia peryferyjne to urządzenia zewnętrzne które możemy podłączyć do komputera zwiększając jego funkcjonalność czy przesyłając dane

Klawiatura jest to uporządkowany zestaw klawiszy służący do ręcznego sterowania urządzeniem lub ręcznego wprowadzania danych. W zależności od spełnianej funkcji klawiatura zawiera różnego rodzaju klawisze alfabetyczne, cyfrowe, znaków specjalnych, funkcji specjalnych, o znaczeniu definiowanym przez użytkownika.

Monitor komputerowy – ogólna nazwa jednego z urządzeń wyjścia do bezpośredniej komunikacji użytkownika z komputerem. Zadaniem monitora jest natychmiastowa wizualizacja wyników działania programów uruchomionych na komputerze. Obecnie używane monitory to ekrany komputerowe, obsługiwane przez komputer zwykle za pośrednictwem karty graficznej, która jest elementem komputera bądź może być wbudowana w sam monitor.